แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ตำนานเร้นลึก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ตำนานเร้นลึก แสดงบทความทั้งหมด

ฝึกงานอาจไม่ผ่าน ถ้าร้านถ่ายเอกสาร เมืองพะเยาไม่รอเธอ (บทที่ 3)

หากแบ่งช่วงเวลาชีวิต ออกเป็นช่วงคร่าวๆ 10 ปี ทศวรรษแรกคือเล่นลูกเดียว ต่อมาช่วงที่ 2 คือเวลาแห่งการเรียนรู้ ทศวรรษที่ 3 วัยทำงานสร้างตัวและครอบครัว ทศวรรษที่ 4 ทุ่มเทสร้างหัวโขนและฐานะ ต่อจากนั้น ทศวรรษที่ 5 ไม่ต้องคิดอะไรมาก แค่หรี่ตา หันกลับไปมองว่าจะทำไงกับทุกสิ่งที่สร้างมาก็พอ

ถามคนอายุเกินครึ่งชีวิต ว่าช่วงไหนของชีวิตสนุกที่สุด? คำตอบส่วนมาก มักขึ้นต้นด้วยคำว่า “สมัย” เช่น สมัยเด็กๆ สมัยวัยรุ่น สมัยเรียน และไม่ว่าจะเป็นช่วงทศวรรษใด แน่นอนว่า สมัยที่มีความสุข มักจะผ่านไปไวเสมอ

ผมเคยคิดอยู่เสมอว่า สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด ชีวิตเปรียบดังเพลงเฮฟวี่เมทัล แนวอัลเทอรันทด ผมคือร็อคเกอร์หนุ่มผมยาวที่พร้อมจะเมามาย กรีดร้องทุรนทุรายกับชีวิตบัดซบ จวบจนเวลาผ่านไปหลายทศวรรษ ถึงสำนึกได้ว่า นั่นล่ะ คือช่วงเวลาที่สนุกที่สุดในชีวิตแล้ว 

หัดบินบนหนทาง โรยด้วยกลีบกระดาษบาง ราดน้ำหมึก (บทที่ 2)

นับตั้งแต่กระดาษใบแรก เปื้อนหมึกจากการเรียนพิมพ์ดีด เพื่อสอบเทียบฯ กศน. ชีวิตก็ดูจะผูกพันกับกระดาษและน้ำหมึกมาโดยตลอด แรกๆ หนทางก็โรยด้วยกลีบกระดาษขาวบาง หลังๆ เริ่มเปื้อนเปรอะ ยิ่งนานยิ่งเลอะประสบการณ์

การเป็นนักเรียน กศน. ให้อะไรมากกว่าที่คิด ไม่ว่าจะเป็นการมีเพื่อนร่วมชั้นเป็นผู้ใหญ่วัยทำงาน หรือ เพื่อนใหม่หน้าตาดีต่างโรงเรียนที่เป็นดังหลุมพรางเล็กๆ ช่วยกระตุ้นให้การเรียนรู้มีสีสันยิ่งขึ้น

วันหนึ่ง คุณครู กศน. ถามหาอาสาสมัคร ไปถ่ายเอกสารการบ้านมาแจกเพื่อน ผมรีบรับอาสาครูทันใด จนลืมไปว่าตนเองไม่มีรถมอเตอร์ไซค์

แถว กศน. มีร้านถ่ายเอกสารอยู่ร้านเดียว คือฝั่งตรงข้าม รพ.นครพิงค์ ที่อยู่ห่างออกไปราว 500 เมตร ถึงแดดจะร้อนจัด รถราวิ่งขวักไขว่ ยืดระยะให้ห่างปาน 500 ปีแสง แต่ก็มิอาจทัดทานสัญชาตญาณสุภาพบุรุษได้ 

กระดาษเปื้อนหมึกใบแรก ปัญญาไม่ประดิษฐ์ ต้องดีดเอาเอง (บทที่ 1)

ผีเสื้อน้อยปีกบาง บินเสาะหาน้ำหวาน คลุกเคล้าผสมเกสร พืชพรรณผลิขจร ออกดอกผลมาชั่วนาตาปี แล้ววันดีคืนดี ก็มีเด็กน้อยเดินผ่านมา สะดุดตากับปีกผีเสื้อสีแปลก 

เธอเอื้อมมือไปจับเบาๆ ปีกบางก็ร่วงผล็อย ผีเสื้อน้อยปีกหัก ยากนักจะบินไปผสมเกสร ต้นไม้ก็ไม่ออกผล ฝูงนกกาอดกินผลไม้ พากันไปกินเมล็ดพืชของชาวบ้านแทน

ชาวบ้านจึงรีบเก็บเกี่ยวใส่กระบุงกองไว้ริมทุ่ง ตกดึกหนูพากันมารุมกิน งูเลื้อยผ่านมาก็จับหนูกิน ทั้งหนูและงู แพร่พันธุ์สร้างรังอยู่เต็มทุ่ง ชาวบ้านจึงชวนกันมาเผาทุ่ง เพื่อไล่งูและหนูไปพร้อมกัน