หัดบินบนหนทาง โรยด้วยกลีบกระดาษบาง ราดน้ำหมึก (บทที่ 2)

นับตั้งแต่กระดาษใบแรก เปื้อนหมึกจากการเรียนพิมพ์ดีด เพื่อสอบเทียบฯ กศน. ชีวิตก็ดูจะผูกพันกับกระดาษและน้ำหมึกมาโดยตลอด แรกๆ หนทางก็โรยด้วยกลีบกระดาษขาวบาง หลังๆ เริ่มเปื้อนเปรอะ ยิ่งนานยิ่งเลอะประสบการณ์

การเป็นนักเรียน กศน. ให้อะไรมากกว่าที่คิด ไม่ว่าจะเป็นการมีเพื่อนร่วมชั้นเป็นผู้ใหญ่วัยทำงาน หรือ เพื่อนใหม่หน้าตาดีต่างโรงเรียนที่เป็นดังหลุมพรางเล็กๆ ช่วยกระตุ้นให้การเรียนรู้มีสีสันยิ่งขึ้น

วันหนึ่ง คุณครู กศน. ถามหาอาสาสมัคร ไปถ่ายเอกสารการบ้านมาแจกเพื่อน ผมรีบรับอาสาครูทันใด จนลืมไปว่าตนเองไม่มีรถมอเตอร์ไซค์

แถว กศน. มีร้านถ่ายเอกสารอยู่ร้านเดียว คือฝั่งตรงข้าม รพ.นครพิงค์ ที่อยู่ห่างออกไปราว 500 เมตร ถึงแดดจะร้อนจัด รถราวิ่งขวักไขว่ ยืดระยะให้ห่างปาน 500 ปีแสง แต่ก็มิอาจทัดทานสัญชาตญาณสุภาพบุรุษได้ 

กระดาษเปื้อนหมึกใบแรก ปัญญาไม่ประดิษฐ์ ต้องดีดเอาเอง (บทที่ 1)

ผีเสื้อน้อยปีกบาง บินเสาะหาน้ำหวาน คลุกเคล้าผสมเกสร พืชพรรณผลิขจร ออกดอกผลมาชั่วนาตาปี แล้ววันดีคืนดี ก็มีเด็กน้อยเดินผ่านมา สะดุดตากับปีกผีเสื้อสีแปลก 

เธอเอื้อมมือไปจับเบาๆ ปีกบางก็ร่วงผล็อย ผีเสื้อน้อยปีกหัก ยากนักจะบินไปผสมเกสร ต้นไม้ก็ไม่ออกผล ฝูงนกกาอดกินผลไม้ พากันไปกินเมล็ดพืชของชาวบ้านแทน

ชาวบ้านจึงรีบเก็บเกี่ยวใส่กระบุงกองไว้ริมทุ่ง ตกดึกหนูพากันมารุมกิน งูเลื้อยผ่านมาก็จับหนูกิน ทั้งหนูและงู แพร่พันธุ์สร้างรังอยู่เต็มทุ่ง ชาวบ้านจึงชวนกันมาเผาทุ่ง เพื่อไล่งูและหนูไปพร้อมกัน

ชีวิตติดซีล Xerox7435 กันหมึกฟุ้งลงหน้า LPH

โอ้ละหนอชีวิตการทำมาหาเลี้ยงชีพ ไม่ว่าจะเลือกเดินทางใด ก็ล้วนมีความลำบากเป็นอนิจจัง แม้นอีกทางที่ยังไม่ได้เลือก ก็ไม่แน่ชัดว่าจะโรยด้วยกลีบกุหลาบ หรือขวากหนามหรือไม่

พอเลือกไปหลายด่านนานเข้า ก็เริ่มปลงกับมัน บ่อยครั้งเริ่มปล่อยวาง การงานที่เหลือก็แค่ทำในสิ่งที่ต้องทำ ไม่แน่ใจว่ารักหรือไม่ แต่ยังไงก็ต้องทำ อย่างงานซ่อมบำรุงเครื่องถ่ายเอกสารสี Xerox ก็เช่นกัน

อาการสีเพี้ยนเป็นร่อง ซีดบางเป็นแถบ ละอองบางพาดแนวนอน คล้ายผงหมึกสีใดสีหนึ่งหายไป เทหมึกลงภาพได้ไม่เต็มภาพ เป็นอาการที่พบได้บ่อยใน Xerox 7435 ที่ใช้งานมานาน

จากบทความ “ร่อนผงเหล็ก Xerox 7435” เช็คชุดดรัมแล้วปกติ แต่ดึงก้าน LPH ออกมาเช็ดหน้า Laser แล้วไม่หาย ผู้ต้องหาคือผงเหล็กในชุด Housing ที่จับตัวกันเป็นก้อนไปขวางทางหมึก จนกลัวจะพาลไปขูดแกนแม่เหล็ก วิธีจบข่าวคือ เทผงเหล็กออกมาร่อน

โจทย์ไม่เกรงใจคำตอบสักนิด แค่กระดาษติดครั้งเดียว เกี่ยวก้อยกันพังได้ยังไง

ปัจจุบัน คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ ขณะนี้ เวลานี้ และมันจะเลื่อนผ่านไปได้เองเรื่อยๆ 

อย่างเรากำลังฟังเพลงอยู่ ตอนนี้ เพลงบรรเลงอย่างไพเราะเพราะพริ้ง จนเราเผลอร้องตามอย่างอารมณ์ดี สักพักเดี๋ยวมันก็จะผ่านไป 

เพลงยาวขนาดไหน ยังไงก็ต้องมีจบเพลงแล้วถ้าเพลงต่อไปดันไม่เพราะ ไม่ชอบใจ ก็อย่าเพิ่งไปบ่นด่ามัน เดี๋ยวจบเพลงนี้ มันก็จะมีเพลงใหม่มาอีกเรื่อยๆ ฟังแล้วอาจแย่กว่าเดิมด้วย อย่าไปอะไรกับมันมากมาย 

บางบทเพลง บางเหตุการณ์ ในชีวิตปัจจุบันก็เช่นกัน นอกจากไม่เพราะดังใจแล้ว ยังเกิดเพลงเดิมขึ้นซ้ำๆ พอจะเผลอร้องตาม แต่มันดันเปลี่ยนท่อนฮุคใหม่ จนเราต้องได้ Improvise เนื้อร้องทำนองเอาเอง

เหมือนกับเพลงเด่นวันนี้ Canon iR7095 วิ่งงานไพเราะต่อเนื่องเป็นชั่วโมง ไม่มีติดสักใบ แล้วทันใดนั้น ก็สะดุดหยุดกึก เหมือน Bluetooth สัญญาณขาด เพราะกระดาษติด ไม่ได้ติดแบบธรรมดาด้วยนะ แต่ดันบินขึ้นไปติดใต้ลูกดรัม ยัดไปเต็มข้อ งอเต็มแผ่น ลองดึงออกด้วยมือเปล่าก็ไม่ยอม

เล็กๆ น้อยๆ อย่ามองข้าม ร่อนผงเหล็ก Xerox7435 ก่อนแกนแม่เหล็กจะเป็นรอยถาวร

เครื่องถ่ายเอกสารสี Xerox 7435 จัดได้ว่าเป็นเครื่องรุ่นที่มีความอึด ถึก ทน ไม่ค่อยมีปัญหาจุกจิกอะไรมากมาย อาจจะเป็นเพราะโครงสร้างการออกแบบที่ไม่ค่อยซับซ้อน อะไหล่แต่ละชุดทำหน้าที่แยกจากกัน หากมีปัญหาก็พอคลำทางได้ ไม่ค่อยลำบากเหมือนเครื่องสีรุ่นที่เคยใช้ก่อนหน้า

อย่างล่าสุด ภาพสีที่ปรินท์ออกมาเต็มแผ่น A4 เกิดออกมามีรอยสีเพี้ยนเป็นแถบละอองแนวนอนบางๆ บริเวณด้านบนของกระดาษ คล้ายบางสีมาไม่เต็ม ลองนั่งเทียนส่องเดาดูก่อนว่าอาการน่าจะเกิดจากสีไหน บางตำราเค้าให้ปรินท์ Single Test แยกสีทั้ง 4 ออกมาทีละแผ่น ก็ชัดเจนดี แต่สิ้นเปลือง

งกๆ อย่างเราทำแท่งสี เอาสีหลัก 4 สี C M Y K หรือมากกว่านั้น วาดลงใน Word ง่ายๆ แล้วสั่งปรินท์ออกมา ถ้างกมากก็ทำเฉพาะสีที่สงสัยก็ได้ เอาเป็นว่าโจทย์นี้ได้คำตอบในใจละ ว่า Y หรือสีเหลือง มีปัญหาซีดเป็นละอองแถบบางๆ ตรงส่วนเกือบชิดขอบกระดาษบน

คอร์ดกีตาร์ เพลง มช. รำลึก

เพลง มช.รำลึก ผลงานของ คุณอภิรักษ์ โกษะโยธิน นักศึกษาเก่าดีเด่น มช. ปี 2543 อดีตกรรมการผู้จัดการ CEO บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) มอบให้ มช. ในคราวเฉลิมฉลอง ครบรอบ 40 ปี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ปล่อยซิงเกิลแรกในปี 2547 ฮิตติดอันดับชาร์ทเพลงเหล่าลูกช้างชูคบเพลิงมายาวนานกว่า 20 ปี ด้วยฝีมือการประพันธ์เนื้อร้องและทำนองอันแสนไพเราะ จากคุณวิชัย ปุญญะยันต์ นักแต่งเพลงชั้นครู

บรรดานักศึกษาเก่า มช. เมื่อได้ยินเสียงเพลง มช. รำลึก คลอเคล้ายอดดอยมาคราใด ก็ดั่งมีมนต์ขลัง อยากกลับมาเยือนร่มแดนรั้วสีม่วงทุกครั้งคราไป

อยากเล่นมานาน แต่หาคอร์ดกีตาร์ไม่ได้ ก็เลยลองเอามาไล่เสียงแบบงูๆ ปลาๆ ถ้ามีข้อผิดพลาดประการใด ขอรบกวนชี้แนะลูกช้างด้วย จักเป็นพระคุณยิ่งครับ

ลุงพลาดไปแล้ว ลุงลืมถอด X5230 โชว์โค๊ด 005-122, 005-123, 005-196, 005-199

คลุกคลีในวงการกระดาษเปื้อนหมึกมานมนาน ตั้งแต่เมื่อครั้งโดนเลย์ออฟ ช่วงวิกฤติเศรษฐกิจปี 2540 จากชีวิตนักข่าว นั่งเฝ้าดมกลิ่นหมึกออฟเซ็ตในสำนักพิมพ์ ต้องดิ้นมาถอยคอมพิวเตอร์ ออกมารับพิมพ์รายงาน วิทยานิพนธ์ ปรินท์งานเข้าเล่มให้น้องๆ นักศึกษา หาประทังชีวิต

ผ่านไปหลายปี แม้จะได้งานใหม่แล้ว เงินเดือนก็ยังไม่พอกิน เพื่อนเลยชวนหุ้นกันทำร้านถ่ายเอกสาร หารายได้เสริมหลังเลิกงาน ก็เลยได้เข้าสู่วงการฯ อย่างเต็มตัว ยุคนั้นเครื่องถ่ายฯ มีบทบาทสำคัญกับนักศึกษามาก หลายคนเรียนจบ กลับมารับปริญญา ก็มักจะหา Content ถ่ายรูปกับเครื่องถ่ายเอกสาร เอาฮากันไป

ต้นฉบับตำรา ถ้าเป็นเล่ม หรือ Lecture ต้องยืนกดบนกระจก ส่วน Lecture ลายมือสวยๆ หรือ Sheet ที่อาจารย์แจก มี Short Note จากเพื่อนที่เรียนเก่งๆ จะเป็นที่ต้องการ และต้นฉบับมักจะมาเป็น Sheet ก็ต้องพึ่งหัวฟีด ช่วยป้อนต้นฉบับลงชุดสแกน Xerox เรียก DADF ย่อมาจาก Duplex Automatic Document Feeder 

คอร์ดกีตาร์ เพลงดาว มช.

ห่างไกลยิ่งกว่าสุดห้วงจักรวาล ก็เห็นจะเป็นอดีตกาลที่ผ่านมา ชีวิตที่ผ่านไปในรั้วสีม่วง พาเราไปพบพานหลายสิ่งอย่างมากมาย แต่จะมีอยู่อย่างน้อยสองเรื่อง ที่ไม่เคยได้เฉียดกรายเข้าใกล้

อดีตที่ว่าแสนไกลกว่าขอบจักรวาล ไม่เคยมีผู้ใดได้รับโอกาสเดินทางไปถึง อาจจะใกล้กว่าเรื่องที่เราไม่เคยได้สัมผัส ตลอดระยะเวลาที่อ่านเขียนร่ำเรียน อยู่ในร่มแดนช้างชูคบเพลิง เรายอมแพ้อยู่สองอย่าง

อย่างแรกคือรางวัลเรียนดี แม้เกรดที่เรียนจบออกมาจะไม่ได้ขี้เหร่นัก แต่เกียรตินิยมเหรียญทอง ก็ช่างห่างไกลกับตัวเลขที่ระบุในทรานสคริปต์

ส่วนอีกเรื่อง ที่ห่างไกลไม่แพ้กัน ก็เห็นจะเป็นตำแหน่ง "ดาว" หรือ "เดือน" ไม่ว่าจะเป็นระดับไหน .

แค่ดาวเด่นในกลุ่มเพื่อน กลุ่มเล็กๆ เราก็น่าจะห่างไกลประมาณยาน Yoyager ที่ขอบดาราจักร ส่วนดาวเดือน Major คณะ หรือระดับมหาวิทยาลัย คาดว่าน่าจะไกลกว่า Event Horizon ขอบฟ้าเหตุการณ์ หรือกาลเวลาในหลุมดำ อาจต้องชิดซ้ายไปเลย