หากแบ่งช่วงเวลาชีวิต ออกเป็นช่วงคร่าวๆ 10 ปี ทศวรรษแรกคือเล่นลูกเดียว ต่อมาช่วงที่ 2 คือเวลาแห่งการเรียนรู้ ทศวรรษที่ 3 วัยทำงานสร้างตัวและครอบครัว ทศวรรษที่ 4 ทุ่มเทสร้างหัวโขนและฐานะ ต่อจากนั้น ทศวรรษที่ 5 ไม่ต้องคิดอะไรมาก แค่หรี่ตา หันกลับไปมองว่าจะทำไงกับทุกสิ่งที่สร้างมาก็พอ
ถามคนอายุเกินครึ่งชีวิต ว่าช่วงไหนของชีวิตสนุกที่สุด? คำตอบส่วนมาก มักขึ้นต้นด้วยคำว่า “สมัย” เช่น สมัยเด็กๆ สมัยวัยรุ่น สมัยเรียน และไม่ว่าจะเป็นช่วงทศวรรษใด แน่นอนว่า สมัยที่มีความสุข มักจะผ่านไปไวเสมอผมเคยคิดอยู่เสมอว่า สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด ชีวิตเปรียบดังเพลงเฮฟวี่เมทัล แนวอัลเทอรันทด ผมคือร็อคเกอร์หนุ่มผมยาวที่พร้อมจะเมามาย กรีดร้องทุรนทุรายกับชีวิตบัดซบ จวบจนเวลาผ่านไปหลายทศวรรษ ถึงสำนึกได้ว่า นั่นล่ะ คือช่วงเวลาที่สนุกที่สุดในชีวิตแล้ว







